Wkrótce pełny opis

   Gdy naciśniesz pierwszy klawisz, zobaczysz jak biegnie światło od nadajnika (latarki) do zwierciadła i z powrotem do latarki, która jest teraz detektorem.
   Gdy naciśniesz klawisz 2 zobaczysz to samo doświadczenie tylko wykonane w poruszającej się rakiecie ale widziane przez nieruchomego obserwatora.
   Tym razem promień światła ma do pokonania dłuższą drogę. Ale światło ma taką samą prędkość, niezależną od układu odniesienia!! Jeżeli więc obserwator nieruchomy widzi dłuższą drogę promienia świetlnego niż obserwator w rakiecie (przypadek 1), wynika stąd, że nieruchomy obserwator widzi, że czas w rakiecie płynie wolniej, niż dla niego. Zjawisko wydłużania się czasu obserwowane w obiektach poruszających się z prędkościami podświetlnymi nazywamy dylatacją czasu.