W poniższej animacji mamy zilustrowane prawa Keplera dla trzech planet wewnętrznych Układu Słonecznego. Pierwsze z nich mówi o tym, że planety krążą wokół Słońca po orbitach eliptycznych, przy czym Słońce znajduje się w jednym z ognisk elipsy. Orbita Merkurego (najbliżej Słońca) jest mocno wydłużona (ma duży mimośród). Natomiast orbita Wenus (druga planeta od Słońca) krąży po orbicie prawie kołowej (mimośród bliski zera).
    Drugie prawo Keplera głosi, że tzw. prędkość polowa planet jest stała. (Prędkość polowa oznacza prędkość zakreślania pola przez promień łączący planetę ze Słońcem.) Konsekwencją tego prawa jest fakt, że prędkość z jaką porusza się planeta w ruchu orbitalnym zależy od aktualnej odległości od Słońca. Im planeta jest dalej od Słońca, tym wolniej się porusza. Zatem Ziemia porusza się wolniej niż Wenus i Merkury. Z kolei sam Merkury wyraźnie przyspiesza, gdy przechodzi blisko Słońca.
    Zauważmy przy okazji osobliwości ruchu obrotowego wokół własnej osi dla tych trzech planet. Większość planet w Układzie Słonecznym obraca się tak jak Ziemia. Tylko dwie z nich, w tym obserwowana przez nas Wenus, wiruje odwrotnie. Z kolei Merkury wiruje tak, że przez cały czas zwrócony jest do Słońca tą samą stroną.
   
    Uwaga: Proporcje rozmiarów Słońca i planet do odległości między nimi nie zostały w animacji zachowane. Gdybyśmy chcieli zachować właściwe proporcje, planety byłyby ledwie widocznymi kropkami na ekranie. Oczywiście w animacji przyspieszono również czas.